"Het ging nu echt mis en kostte me zoveel energie!"

Wil je weten waarom je je gaat aanpassen en twijfelen aan jezelf?


Ik merk op dat ik vaak mijn kaken op elkaar klem. Op het punt sta om tanden te knarsen. Om dit niet te doen begin ik wat met mijn tong tegen mijn tanden te duwen en op de binnenkant van mijn lippen te bijten. Hij heeft het niet door, maar ik raak steeds meer gefrustreerd. Ik begin letterlijk mijn woorden in te slikken, mezelf tegen te houden. Na 15 minuten dit volhouden, begint mijn lichaam de signalen duidelijk voelbaar te maken; gespannen benen, onrustige armen en handen die irritatie uitstralen, zwaar gevoel in mijn lichaam en vooral mijn buik en borst. Druk op mijn hoofd. Mijn lichaam laat ongelooflijk goed voelen dat dit me bakken met energie kost, maar ik luister onvoldoende. 


Het eindigt met hoofdpijn, volledig “uit” staan, en het vervelende nare gevoel van vroeger wat hier getriggerd werd van niet gezien en gehoord worden. 


What happened?

Een nieuwe maandagmiddag, met een nieuwe afspraak met de therapeut uit de blog van vorige week, maar met deze keer een nieuwe uitwerking op mij die zo haarfijn vertelde wat hier niet klopte en wat er moest gaan gebeuren.


Deze tweede afspraak had de start moeten zijn van de echte hulpverlening. Althans, dat was mijn hoop en ook zeker intentie voor de afspraak. Want ondanks mijn feilloze intuïtie en wat die mij bevestigde in de eerste sessie, weet ik dondersgoed van mezelf dat ik enorm snel ben. En dat dankzij mijn enorme reflectie & bewustzijn vermogen, als mijn sterke eigenaarschap, echt vaak al 10 stappen verder ben. Maar ik daarmee niet automatisch kan en mag verwachten dat de ander er in 1 sessie op aan kan sluiten. Is not fair..en rechtvaardigheid is my middle nam.


En dus ga ik het nog een keer aan, maar wel met de deal met mezelf dat ik me niet ga aanpassen of inhouden als het echt niet aansluit en hij even de sprong moet maken om weer de verbinding te kunnen hebben. Alleen zo kan ik hem de kans geven, en moet ik deze dus creëren, om samen er een succes van te maken. Om eruit te halen wat erin kan zitten.


This happened!

En toen gebeurde het. Ik deed het. Ik onderbrak hem een paar keer om hem ‘up te liften’ naar het niveau waar wij zijn. Waar ik ben. Waar het mogelijk is om weer vanuit wederkerigheid en gelijkwaardigheid verder te gaan. Hij pakte hem niet. Hij ging door met zijn dingetje. Hield vast aan zijn ‘trucje’, zoals ik dat altijd zo oneerbiedig benoem. En dat gaat bij mij niet, dat doorzie ik direct en vertelt mij dat je je niet aansluit bij de ander en wat diens behoefte is, maar vasthoudt aan je ‘dingetje’. Dat wat je doet, en niet dat wat je kan voor wat de ander nodig heeft.


Ik doorzie hem.

Ik zie precies wat hij doet. Hoe hij goed opgeleid de vragen stelt die de informatie ophaalt, en dan het haakje vind waarop hij het specifieke protocol kan botvieren. Het heeft niks meer te maken met wat wij weten, willen, en nodig hebben, maar met wat erbij hem uitrolt en over ons heen gedrapeerd moet worden.


En na meerdere pogingen om zijn patroon te doorbreken, hem de ruimte te geven en de kans te bieden om af te wijken en weer zich met ons te verbinden en aan te sluiten op dat waar wij zijn en staan, is het klaar. Besluit ik de frustratie niet meer aan te gaan, het gevecht niet te willen winnen, en hem vooral te gunnen dat hij de vele vele mensen die perfect geschikt zijn en behoren tot de ‘gemiddelde’ waarvoor die opleiding is ingericht heel goed kan helpen met het uitrollen van zijn trucje.


Ik sloot me af, keerde naar binnen, hield mezelf in en zette mijn brein uit. Ik besloot de energie voor mezelf te houden en dichtbij mezelf te blijven.


En daar gaat het echt mis.

Waar het mis ging en het echt definitief werd, was het moment dat hij waarschijnlijk onbewust voelde dat hij geen grip meer had op mij, en alles begon te vergroten en over 1 kam te scheren om mij ervan te overtuigen waarom dit toch echt op mij van toepassing was. Daar bewees hij mij dat hij echt niet doorhad wie hij tegenover zich had,. Zich niet kon verplaatsen in en naar mij, en het echt alleen te maken had met het succes van zijn handelen en effect hiervan. Het draaide om hem, en het zou nooit in hem opkomen dat hij ons en mijn niveau niet aankon. Dat het om een andere aanpak zou vragen, durven af te wijken van het protocol. Hij voelde zich mogelijk bedreigd in zijn succes en vaardigheden… en ging steeds harder slaan..(figuurlijk gesproken natuurlijk).

Hij ging mij bagatelliseren en over 1 kam scheren…


Het raakt me ineens.

Ik werd me direct bewust van het effect van dit gedrag op mij. Het gebeurde in een split second. Het nare gevoel waar ik vroeger zo vaak mee te maken heb gehad van ‘niet gezien en gehoord worden’ werd onmiddellijk geactiveerd. Het klein gaan voelen, en waar ik dit vroeger direct omgezet had in twijfelen aan jezelf. Of het tegenovergestelde; volledig de vechtmodus in raken en je gelijk willen gaan halen, maar hierdoor bevestigd worden dat je constant vastloopt en niet erkend wordt.


Ik besluit anders

Ik hoefde het maar een moment te voelen om te kunnen besluiten dat hij me dit niet waard is. Ik zag geen ruimte of groeikansen voor hem en daarmee ook niet voor ons. Er was geen gelijkwaardigheid, geen aansluiting, en geen wederkerigheid. En daar heb ik lang geleden al van besloten dat ik dat mezelf niet meer aandoe. Ik gun mezelf andere ervaringen.


1,5 uur later…

Hij vraagt of het overkomt, en dat het tijd nodig heeft om te landen. Dat hij “wat” doet, en dat we dan maar moeten kijken wat het effect daarvan gaat zijn in de aankomende tijd. Ik voel dat ik hem allang achter me heb gelaten, hij ver-ver achter de feiten aanloopt, en dat er geen aankomende tijd gaat zijn. Hij is weg, en komt niet meer terug.


Ik wrijf over mijn hoofd en voel de pijn die ik eraan over gehouden heb. Ik voel hoe ongelooflijk de impact is van 1,5 uur jezelf moeten inhouden en “uit” zetten. Hoeveel energie het me kost, wat het zomaar weer met me kan doen in ‘oud zeer’, en weet weer feilloos hoe het voor me (niet) werkt.


Ik krijg een dikke grijns, en geniet van het voelen van het vertrouwen wat ik juist hierdoor in mezelf heb gekregen. 


Hoe gaaf het toch is dat er verdorie elke keer zoveel capaciteiten en potenties in me zitten waar ik niet altijd me even bewust van ben. 


Tot er weer zo’n persoon tegenover me komt zitten…In gedachten dank ik hem dat ik juist door hem dit weer even haarscherp kon krijgen en weet dat ik zo ongelooflijk op mezelf kan vertrouwen en bouwen. Ik weet heel goed wat ik nodig heb en te doen heb. 


Dit hoofdstuk is afgesloten.



Agenda September:

-Testmensen gezocht! Voor een nieuwe weggever zoek ik 10 mensen die voor de lancering hem willen testen en doorlopen. Ik ga als dank een speciale 'pick brains lunch & learn' geven; 1 uur alles aan mij mogen vragen wat je maar wilt over HB, jezelf, je kids of zelfs over mij! Stuur me een mail 

Agenda Oktober


- Gratis Masterclass 04-10 om 13:00 inc replay: Jouw Gebruiksaanwijzing als Hoogbegaafde Volwassene: Klik hier Hierin ga ik jou uitdagen hoe het werkelijk voelt om JOU te zijn en je weer "aan" zetten.

Nieuw 6 mnd programma live 'Hoogbegaafd; Rise & Shine!'; Een volledig programma inc 2 online trainingen gericht op Gifted LifeStyle, maandelijks Groep Q&A's & Masterclasses, en 6 maanden 1 op 1 coaching inc kick-off maand voor jouw unieke blauwdruk. Gratis matchcall! En 800€ korting voor de eerste 6 aanmeldingen die mee willen proefdraaien en in Oktober instappen => Stuur me een email!