Het is zo'n dag....Een oorlogsgebied ontstaat in jouw energie; doorslaan of...?

Je kent ze wel, de ochtenden dat je start en er eigenlijk al meerdere  signalen en situaties zijn die duidelijk maken dat dit niet de start van jouw geweldige bruisende dag gaat zijn….Maar de dag waarop je tot diep in je vezels voelt ‘Ik moet door’. Het ‘moeten’ wat je zo ongelooflijk in de weg kan staan en je vanuit het diepst van je tenen intens haat:

null

Vanmorgen werd ik moe wakker, heeft alles in mijn systeem geprobeerd mij ervan te overtuigen dat nu hardlopen een dramatische gebeurtenis zou gaan worden, heeft mijn lichaam mij het hele rondje hier nog een schepje bovenop gedaan en geprobeerd bewijs te leveren dat ik elk moment in elkaar kon storten, en krijg ik mijn jongste zoon niet naar school omdat hij zegt zo ‘zwak-wiebelig-duizelig’ is en oh zo veel keelpijn heeft. Nog geen 5 minuten later is hij lekker non stop aan het hummelen vanaf de bank, stuitert gezellig met zijn reuze haai door de kamer, en klets je de oren van je kop over al zijn kwaaltjes.

Oh ja, en hij is niet alleen en ik al helemaal nu niet meer, want zijn oudste broer is sinds 3 weken een thuiszitter voor de 2e keer. Zoals je doorhebt werk ik dus vanuit huis.

En vanmorgen kijkend naar mijn agenda, die deze week gewoon echt een briljante uitdager is op basis van executieve vaardigheden (waar ik echt grandioos in geslaagd ben als het gaat om ‘schitteren in afwezigheid’), besef ik me dat ik nu terug kan grijpen op mijn compensatie en sterke overleving gedrag;

Doorslaan, Niet luisteren naar mijn lichaam, onrust wegeten, veel moeilijk maken en prikkels opzoeken om mezelf “aan” te zetten en te houden, emoties blokken, uit verbinding gaan met mezelf, alles vanuit het hoofd aangaan, en daar waar mijn 100% energie waarschijnlijk voor de gemiddelde al 150% minstens is, maak ik er vaak juist op dat moment nog het 3-dubbele van. Dus ergens rond de 300%.

Mocht je nog niet doorhebben dat je enorm sterk bent en veel kan (je hoofd is ijzersterk en overruled alles wat nodig is), dan ben je mogelijk nu overtuigd geraakt als je bovenstaande herkent….

Wat je hier nodig hebt, wat ik hier nodig heb, is een gezonde dosis van hoe je jezelf hierop kan uitdagen zonder de complexiteit op te zoeken. Het moment waarop je juist wel ongelooflijk koppig en eigenwijs mag zijn, maar zonder het te misbruiken om jezelf in compenserend gedrag te zetten en te laten doorslaan. De kont tegen de krib te gooien en te weigeren dat je nu jezelf hierin gaat verliezen en het weer uit handen gaat laten zijn. 

null

Zero-Tolerance Beleid naar je eigen manipulerende en ontwijkende gedrag noem ik het. Stopen met jezelf voor de gek te houden en tekort te doen. Waarom? Dit is een van je grootste energielekken; non stop op de uitdagingen van het leven jezelf niet rete-serieus nemen, en zo ongelooflijk veel kunnen dragen en sterk hierin zijn door je enorme grote oplossend vermogen, dat je volledig voorbij jezelf gaat in een hoog tempo die niet door anderen te evenaren is. Dit vraagt om heftige tegenacties, echt afwijken van het gemiddelde, om te eisen dat je met jezelf in verbinding blijft en precies de keuzes kan maken die jou wel dienen.

Dus WEL voelen wat jouw lichaam en je emoties je duidelijk willen maken als het gaat om jouw energie en mindset. Wel willen voelen en weten dat er onrust bij je is, en wat jij daar nodig hebt. Durven om andere keuzes te maken, met lef jezelf uitdagen hoe je nog meer voor jezelf kan kiezen en zorgen, ook al is dat compleet afwijkend van wat je gewend bent en hoe jouw omgeving het doet of adviseert.

Besluit aan de voorkant hoe je dit gaat inrichten, hoe jij  van alles naar jezelf gaat toe halen om dit mogelijk te maken, en dat JIJ dit wilt. Neemt het besluit, en committeer jezelf er volledig aan.

Want, zoveel als jij kan inzetten om het te overleven, zoveel kan jij ook inzetten om juist sterk en uniek jezelf in balans te zetten en vol bakken energie wel die dag en week geweldig bruisend te starten.

null

Bewijs nodig? Deze blog stond niet gepland, daar was geen ruimte voor dacht ik…en leek al helemaal niet te zijn toen mijn dag en week zo startte.

En voor zelfs mijn eerste sessies starten vandaag, waarmee ik echt volgepland sta, heb ik bakken energie en inspiratie waardoor deze blog in no-time op papier stond. 

(Ja oke, je hebt het tijdstip van plaatsen ook gezien en zal nu denken ‘hoezo gestart’…het schrijven lukte in de ochtend voor de eerste sessies, maar het plaatsen moest tussen de sessies door)

Heb een geweldige bruisende start van de week!

null