Ik ben “Zwak” en “Niet goed genoeg”

Ik zit aan de keukentafel, gespitst op het geluid van de brievenbus. Zal het?!

Misschien wel, misschien niet. 

Wie zal het zeggen of de tijd al daar is?


Ik. Ik zal het zeggen. En ik zal het jou zeggen.

Precies 5,5 jaar geleden was het moment daar, waar ik witheet thuis kwam omdat ik de zoveelste keer niet serieus genomen werd en juist mijn kracht als probleem bestempeld werd.

null

Het was het geweest waar ik zo gebroken ben en diep geraakt werd in mijn kern omdat ik niet begrepen werd. Niet gehoord en gezien.


Een bevestiging van mijn grootste vijand in mijn voorkomen en angst voor het oordeel “Zwak zijn”. “Niet goed genoeg”, wat ik ook deed, en hoe goed ik ook wist dat ik anders was en vaak vele stappen verder al in wat ik zelf had gedaan. En toch.


Ik voel nog hoe ik op dat moment, daar zittend, die woorden uitsprak vanuit mijn tenen; Het is Tijd! Het is nu MIJN TIJD. 

5,5 jr geleden heb ik die commitment aan mezelf gegeven, en nooit meer van afgeweken; het is nu mijn tijd, en alles ga ik doen voor MIJZELF wat IK nodig heb. 


Kan je je voorstellen wat er met mij gebeurde toen ik langs mijn opa’s graf ging, de opa die altijd wist dat het goed met mij zou komen, en daar dit zag liggen:

null

Om dit besluit, dit keerpunt, deze nieuwe tijdsperk nooit meer te vergeten of los te laten is mijn bedrijf ontstaan; Hora Est.


Ik veranker alles, zoals je mogelijk ook al gelezen hebt in mijn Ebook, wat voor mij echt belangrijk is. Wat mij helpt om gecommitteerd en herinnerd te blijven. Zo draag ik een klokje aan mijn ketting (Het is Tijd). Ligt de rechtbank hamer die ik van mijn coach heb gehad tijdens deze burn-out, en die de kracht van het besluit bestempeld, op mijn nachtkamerkastje. Deze coach was de eerste die mijn hoogbegaafdheid herkende en mij erkende. Mij en mijn hoogbegaafdheid letterlijk omarmde ipv de afwijzing en miskenning die ik altijd heb ervaren. 


Zaterdag zat ik in de laatste trainingsdag van een programma van Veronique Prins. Een programma die mij werkelijk zoveel heeft gebracht, en waarin vooral Veronique Prins en Paula Brummelkamp mij teruggebracht hebben naar mijn werkelijke WHY. Mijn werkelijke talent en passie; dat echte vuur waarvoor je nooit bang hoef te zijn dat je onderuit gaat in je energie omdat het gewoon onmogelijk is. 


En zaterdag besefte ik me na nog geen uur dat het moment er weer is. Dat het weer klopt; Het is Tijd. Ik ga een nieuwe fase in dankzij het opnieuw voor jezelf durven te kiezen en te groeien. Een nieuw tijdsperk waarin ik op een ander level weer zoveel mag en kan gaan betekenen voor andere hoogbegaafde volwassenen. 

En nog geen 5 minuten later zat er een bestellingsbevestiging in mijn email van het klokje wat aan mijn armband gaat hangen en nu elk moment in de brievenbus kan vallen.Het klokje dat de afgelopen jaren en dit nieuwe groeipunt gaat symboliseren en wat ik nooit meer wil loslaten. 

En zoals het klopt, kreeg ik dit zo ongelooflijk duidelijk terug gisteren in een intens bijzonder en  prachtig coachgesprek met iemand die de gratis sessie had aangevraagd. Wat ik bij haar zag gebeuren, wat zij mij uiteindelijk toevertrouwde, kwam recht in mijn hart binnen. Want het is HAAR TIJD. 


Ze ontdekte hem, ze voelde hem, en gaf diep geraakt aan dat ze het zo intens haatte dat ze zich nu zo zwak voelde. Zwak door haar gewicht, zwak door het constant doorslaan in je energie, zwak door voor je gevoel niks te kunnen en tegelijkertijd juist heel veel te kunnen maar niet meer de balans erin te vinden. Zwak door het gevoel wéér niet goed genoeg te zijn en zo moe te zijn van het altijd aanpassen. 


Ik zag de kracht die er werkelijk in zat. De ambitie. De hoeveelheid liefde die ze eigenlijk heeft en haar dromen in hoe ze veel meer kan en wilt betekenen voor anderen. Waar zij zo ongelooflijk in gaat floreren en excelleren, omdat het haar kern raakte. 


Ze staat op het punt om het te gaan zeggen; Het is Tijd! MIJN Tijd. En ik gun haar dit zo enorm. Ze mag gaan kiezen voor zichzelf, en alles waar juist haar draagkracht zit.


Onze draaglast bepaalt alles wat we doen en laten. Alles wat jij kan zijn en wat je wilt bereiken. Focus op de draaglast, en je bent brandjes aan het blussen en jezelf voor de gek aan het houden. Jezelf te kort aan het doen. 


Kiezen voor jezelf, betekent kiezen dat het nu jouw tijd is, en niet meer andermans tijd. Blijf je je aanpassen, inschikken, inhouden, proberen het goed te doen en er tussen te passen en/of erbij te horen? Of durf je af te wijken van de gebaande paden? It’s up to you!


Ik ben benieuwd of jij je herkent in de “Het is Tijd”! Lees het hele verhaal en laat het me weten als je het leuk vindt!